Waznym elementem prawidlowego za zbrojenia wienców jest glebokie kotwienie pretów zbrojenia na koncu poszczególnych odcinków wienca, a takze w jego zalamaniach

Ważnym elementem prawidłowego za zbrojenia wieńców jest głębokie kotwienie prętów zbrojenia na końcu poszczególnych odcinków wieńca, a także w jego załamaniach. Pręty zbrojeniowe krzyżujących się wieńców powinny być albo wzajemnie założone, albo wprowadzać należy w miejscu skrzyżowania dodatkowe pręty łączące zbrojenia wieńców. Wieńce ukryte w prefabrykatach spełniać powinny te same wymagania, co wieńce wykonywane na miejscu budowy. W przypadku wieńców obwodowych, gdy ściany zewnętrzne są ścianami nośnymi, zaleca się umieszczenie zbrojenia wieńca zarówno w stropie jak i w ścianie. W innych przypadkach umieszczenie zbrojenia jest dowolne (w ścianie lub stropie). Read more „Waznym elementem prawidlowego za zbrojenia wienców jest glebokie kotwienie pretów zbrojenia na koncu poszczególnych odcinków wienca, a takze w jego zalamaniach”

Najczesciej wience wykonuje sie w-postaci jednego lub dwóch pretów

Najczęściej wieńce wykonuje się w-postaci jednego lub dwóch prętów. W przypadku wieńca złożonego z dwóch prętów, ich położenie bywa zupełnie dowolne pionowe, poziome lub ukośne. Wieńce zbrojone być mogą zarówno niezależnymi prętami jak i prefabrykowanymi szkieletami zbrojeniowymi. Zbrojenie niezależnymi prętami (niezwiązanymi w szkielety) ma tę zaletę, że pręty te można przewlec przez odpowiednie pętle zbrojenia wypuszczonego z płyt ściennych i stropowych. Uzyskuje się wtedy dobre wzajemne połączenie wszystkich elementów zbiegających się w styku. Read more „Najczesciej wience wykonuje sie w-postaci jednego lub dwóch pretów”

Mozna wiec ograniczyc zbrojenie wienca

Można więc ograniczyć zbrojenie wieńca. Przyjmuje się Fw 2,3 cm2 niezależnie od długości wieńca. Stosowane są dwa rodzaje wieńców: – wieniec monolityczny wykonywany na miejscu budowy, – wieniec ukryty wytworzony przez połączenie zbrojenia umieszczonego w prefabrykatach ściennych i stropowych. Możliwa jest kombinacja obu tych rodzajów. Wieniec monolityczny zaprojektowany musi być w ten sposób, żeby możliwe było prawidłowe ułożenie zbrojenia oraz zagęszczenie betonu. Read more „Mozna wiec ograniczyc zbrojenie wienca”

pompy II stopnia podnoszenia przetlaczaja wode czesciowo do wiez cisnien

Ze zbiorników tych pompy II stopnia podnoszenia przetłaczają wodę częściowo do wież ciśnień na potrzeby miejscowe stacji i osiedli kolejowych, a częściowo na sąsiednią stację do zbiorników terenowych. Jak widać , moc zużywana przez pompy II stopnia podnoszenia odpowiada stratom ciśnienia wzdłuż przewodów tłocznych od pompowni do zbiorników terenowych na następnej stacji, a więc jest większa od mocy, która byłaby potrzebna tylko do przetłaczania wody do zbiorników w wieżach ciśnień. Taki system pozwala na zmniejszenie mocy zespołów pompowych w pompowni I stopnia podnoszenia. Zależnie od warunków miejscowych zbiorniki są rozmieszczane na wyniosłościach występujących w terenie, i wówczas są to zbiorniki terenowe, lub na wysokich konstrukcjach podtrzymujących , i wówczas nazywają się wieżami ciśnień albo zbiornikami wieżowymi. Mogą być również zbiorniki wodno-powietrzne, w których wysokość dna zbiornika nad terenem, tzw. Read more „pompy II stopnia podnoszenia przetlaczaja wode czesciowo do wiez cisnien”

Jezeli fiksator, powinien zapewnic niezaleznie od utrzymania osiowosci sciany, takze jej polozenie w pionie, to konieczne sie staje oparcie sciany na fiksatorze

Jeżeli fiksator, powinien zapewnić niezależnie od utrzymania osiowości ściany, także jej położenie w pionie, to konieczne się staje oparcie ściany na fiksatorze. Z drugiej strony wymaga się, aby fiksator nie przenosił sił pionowych po zmontowaniu budynku. W fiksatorach o nieregulowanej długości ten ostatni postulat realizowany jest przez różnego rodzaju odkształcenia nakładki, wykluczające pracę fiksatora po związaniu betonu w spoinach poziomych. Jedynie przy zastosowaniu fiksatorów betonowych w niewysokich budynkach dopuszcza się współpracę fiksatora z betonem wypełniającym, licząc na stosunkowo niewielką różnicę ich odkształcalności. Stosując fiksatory o stałej długości dysponujemy niewielką możliwością korekty poziomu położenia płyty, w najlepszym przypadku jest to korekta skokowa przez stosowanie odpowiednich podkładek, Dlatego obserwuje się coraz szersze zastosowanie fiksatorów o możliwości płynnego regulowania poziomu położ enia płyty. Read more „Jezeli fiksator, powinien zapewnic niezaleznie od utrzymania osiowosci sciany, takze jej polozenie w pionie, to konieczne sie staje oparcie sciany na fiksatorze”

Fiksator, niezaleznie od zapewnienia osiowego ustawienia scian, moze jednoczesnie narzucac wlasciwe polozenie plyt stropowych

Fiksator, niezależnie od zapewnienia osiowego ustawienia ścian, może jednocześnie narzucać właściwe położenie płyt stropowych. Taka koncepcja znalazła wyraz w szeregu typach fiksatorów zarówno stalowych jak i żelbetowych. Ułatwia to znakomicie montaż, ale pod warunkiem ścisłego dotrzymania przyjętych tolerancji produkcyjnych dla poszczególnych prefabrykatów. Fiksatory żelbetowe rozpowszechniły się głównie w ZSRR albo pod postacią fiksatora stabilizującego jednocześnie wszystkie elementy zbiegające się w węźle, albo fiksatora dwuczęściowego, którego dolna część stabilizuje położenie płyt stropowych względem ściany dolnej, zaś część górna – umiejscowiona w gnieździe dolnej krawędzi płyty górnej – stabilizuje jej położenie względem płyt stropowych. To drugie rozwiązanie nie nadaje się do wysokich budynków ze względu na możliwość łatwego zsumowania się błędów produkcji i montażu prefabrykatów. Read more „Fiksator, niezaleznie od zapewnienia osiowego ustawienia scian, moze jednoczesnie narzucac wlasciwe polozenie plyt stropowych”

W budownictwie w ZSRR i w Czechoslowacji stosowane byly fiksatory w postaci blach lub katowników stalowych

W budownictwie w ZSRR i w Czechosłowacji stosowane były fiksatory w postaci blach lub kątowników stalowych. Ich zastosowanie znajduje uzasadnienie jedynie tam, gdzie jako element konstrukcyjny przenoszą siły o dużej wartości. Wymaga to oczywiście przyspawania tych fiksatorów do blach zatopionych w ścianie elementu. O wiele częściej stosuje się fiksatory w postaci trzpieni stalowych pełnych lub rurowych. Projektując fiksatory należy mieć zawsze na uwadze, że w zmontowanym ostatecznie ustroju siły ze ściany na ścianę powinny być przekazywane jedynie przez beton lub zaprawę wypełniającą styk, nigdy poprzez fiksator. Read more „W budownictwie w ZSRR i w Czechoslowacji stosowane byly fiksatory w postaci blach lub katowników stalowych”

Stosunkowo najdokladniejszy jest montaz, w którym elementy ustawiane sa wedlug wytrasowanej osi elementu

Stosunkowo najdokładniejszy jest montaż, w którym elementy ustawiane są według wytrasowanej osi elementu. Występuje wtedy symetryczny rozkład błędów montażu, dający w efekcie mniejsze błędy sumaryczne, niż montaż, w którym elementy ustawiane są według wytrasowanej krawędzi elementów. W tym drugim przypadku wystąpić może sumowanie się błędów montażu. Dla precyzyjnego ustawiania ścian z jednoczesnym ułatwieniem montażu stosowane są różnego rodzaju elementy pomocnicze fiksatory. Możemy w zasadzie wyróżnić 3 typy fiksatorów: – pozwalające jedynie na odpowiednio precyzyjne ustawienie ściany w pionie, – pozwalające ponadto na ustawienie ściany na odpowiednim poziomie, – stanowiące zarazem podstawowy element zespalający całość konstrukcji. Read more „Stosunkowo najdokladniejszy jest montaz, w którym elementy ustawiane sa wedlug wytrasowanej osi elementu”

Uchwyty do podnoszenia

Uchwyty do podnoszenia . Dla umożliwienia zmontowania ściany prefabrykowanej musi być ona wyposażona w uchwyty do podnoszenia. Niezależnie od rozwiązania konstrukcyjnego tych uchwytów powinny one zapewnić: – stateczność elementu w całym cyklu montowania, – możliwie łatwe prowadzenie na zawiesiu przy maksymalnym ograniczeniu wszelkich wahań, – jednakowe siły we wszystkich uchwytach. Aby spełnić te postulaty należy: – umieszczać uchwyty montażowe na górnej krawędzi płyty ściennej lub możliwie blisko tej krawędzi, – uchwyty te powinny być rozmieszczone symetrycznie względem środka ciężkości prefabrykatu co zapewnia równość sił w uchwytach w trakcie podnoszenia – należy starać się uchwyty umieszczać możliwie daleko od środka ciężkości elementu, co daje większą stabilność prefabrykatu w czasie Niezależnie od niezawodności samych uchwytów do podnoszenia należy każdorazowo sprawdzać prefabrykat na obciążenie montażowe uwzględniając , że wytrzymałość betonu, szczególnie w trakcie transportu wewnątrzzakładowego, jest daleka od docelowej. Uchwyty do podnoszenia powinny być tak usytuowane, aby przy spełnianiu podanych uprzednio postulatów nie zachodziła, w miarę możności, konieczność dozbrojenia prefabrykatu na obciążenia montażowe. Read more „Uchwyty do podnoszenia”