Jezeli fiksator, powinien zapewnic niezaleznie od utrzymania osiowosci sciany, takze jej polozenie w pionie, to konieczne sie staje oparcie sciany na fiksatorze

Jeżeli fiksator, powinien zapewnić niezależnie od utrzymania osiowości ściany, także jej położenie w pionie, to konieczne się staje oparcie ściany na fiksatorze. Z drugiej strony wymaga się, aby fiksator nie przenosił sił pionowych po zmontowaniu budynku. W fiksatorach o nieregulowanej długości ten ostatni postulat realizowany jest przez różnego rodzaju odkształcenia nakładki, wykluczające pracę fiksatora po związaniu betonu w spoinach poziomych. Jedynie przy zastosowaniu fiksatorów betonowych w niewysokich budynkach dopuszcza się współpracę fiksatora z betonem wypełniającym, licząc na stosunkowo niewielką różnicę ich odkształcalności. Stosując fiksatory o stałej długości dysponujemy niewielką możliwością korekty poziomu położenia płyty, w najlepszym przypadku jest to korekta skokowa przez stosowanie odpowiednich podkładek, Dlatego obserwuje się coraz szersze zastosowanie fiksatorów o możliwości płynnego regulowania poziomu położ enia płyty. Poziom ten ustala się za pomocą odpowiedniej nakrętki umieszczonej na gwintowanym trzpieniu. Stosując nakrętki regulacyjne niwelujemy ich poziom przed montażem ścian danej kondygnacji uzyskując automatycznie prawidłowy poziom dolnych krawędzi płyt ściennych. Wymaganie, aby trzpień fiksatora nie przyjmował obciążeń po zmontowaniu kondygnacji, jest spełnione albo dzięki zastosowaniu odkształcalnej nakładki, albo, częściej, dzięki odkręceniu nakrętki po związaniu betonu wypełniającego szczelinę między prefabrykatami. [patrz też: drzwi płycinowe, instalacje elektryczne cennik, okno połaciowe ]

Powiązane tematy z artykułem: drzwi płycinowe instalacje elektryczne cennik okno połaciowe