Bezposrednie metody otrzymywania izobutylenu z ropy naftowej

Bezpośrednie metody otrzymywania izobutylenu z ropy naftowej. Osiągnięte rezultaty nie zadowalały chemików. Twierdzono, że kauczuk syntetyczny powinien być otrzymywany z produktów ropy naftowej metodami znacznie prostszymi niż te, które obecnie. istnieją. W wyniku prowadzonych prac został wyprodukowany poliizobutylen. Produkcja poliizobutylenu była godnym uwagi sukcesem chemików przemysłu naftowego w dziedzinie kauczuku syntetycznego. Istnieje kilka rodzajów poliizobutylenów opartych na izobutylenie. Jak już wspomniano, izobutylen jest jedną z ważniejszych olefin, otrzymywanych podczas procesu krakowania. Olefiny zawierające 2: 3 lub 4 atomy węgla tworzą ze stałym chlorkiem miedziawym, jak również z innymi halogenkami miedziawymi związki addycyjne; wykorzystując różne temperatury oraz ciśnienia dysocjacji tych związków można bardzo ściśle oddzielić od siebie etylen, propylen oraz izobutylen. Dzięki tej własności olefiny oddziela się od nasyconych węglowodorów przez utworzenie wyżej wspomnianych związków addycyjnych z solami miedziawymi w odpowiedniej temperaturze i ciśnieniu; po oddzieleniu tych związków poddaje się je kolejno dysocjacji, stosując odpowiednie temperatury i ciśnienia, co umożliwia otrzymanie osobno poszczególnych olefin. Jeżeli chlorek miedziawy jest użyty w postaci zawiesiny w węglowodorze nasyconym, szybkość reakcji tworzenia związków addycyjnych ulega znacznemu przyśpieszeniu; dla całkowitego ukończenia reakcji etylenu z chlorkiem miedziawym w temperaturze 250C pod ciśnieniem 17 atmosfer potrzeba 24 godziny, w obecności zaś nafty – tylko 15 minut. [patrz też: blachy miedziane , blachy aluminiowe ryflowane , Rusztowania fasadowe ]

Powiązane tematy z artykułem: blachy aluminiowe ryflowane blachy miedziane Rusztowania fasadowe